Drie weken geleden,
Drie weken geleden ben ik uit de kast gekomen, op vaderdag. Mijn vader en broertje waren beide thuis, en ik heb het na het eten verteld. En mijn god, wat vond ik dat eng. Ik was aan het huilen, zweten en mijn hart leek wel sneller dan het licht te gaan en hun reactie? Heel erg chill. Mijn pa zag het al aankomen, en mijn broertje was heel relaxed. Alleen weet ik dat hij het heel erg lastig heeft en vind. Maarja, dat is niet mijn probleem.
Mijn vader zag het aankomen en gaf mij direct een knuffel, en begon gelijk vragen te stellen zoals "hoe duur is het allemaal? de hormonen en operatie enzo?" later die avond stond hij in de keuken te zuchtten en zei ineens: "Jeeeeetje dan ben ik zo EN niet meer de sterkste in huis, EN je hebt waarschijnlijk een lagere stem straks..." Hij gaat er enorm goed mee om, maar gebruikt wel nog mijn geboortenaam en zij/haar. maar daar kan ik wel mee dealen voor nu.
ongeveer twee weken later ging het mis. Ik maakte de keuze om bij mijn moeder uit de kast te komen. Die vond het een discussie, werd boos en moest huilen. Ze vond de reactie van pap slecht, en werd ook nog is bijna boos op hem. En dan nogsteeds vraagt ze zichzelf af waarom ik haar amper zie of spreek.. Vandaag kreeg ik ook weer een appje: "Hey dochter... how are u?" Rot op, dacht ik. Maar als ik dat zeg, of iets anders wat gemeen over kan komen, dan heb ik gelijk de poppen aan het dansen. ik heb er verder niet op gereageerd, maar mijn god ik stond op ontploffen.
Mijn moeder gaat er duidelijk anders mee om, en als zij mij over vier jaar nog niet respecteert of nogsteeds kut doet, hoef ik geen contact meer.
Afgelopen weekend (vrijdag op zaterdag):
Afgelopen weekend heb ik bijna staan huilen van blijheid en opluchting. Ik had TransTape om, en ik en de vriendengroep waren allemaal uit naar een Gaybar. Waar ik voor het eerst in mijn hele leven topless heb durven en kunnen dansen, en toen kwam ook nog is het nummer "born this way" op van lady gaga. Dat noem ik nou echt Trans joy. Ik voelde mij zo enorm vrij en goed, en het applaus die ik van mijn vrienden kreeg (en twee andere mensen die ik niet ken) voelde geweldig. Ik kan niet wachten om meer van dit soort ervaringen te hebben.
xoxo,
Charlie
Geen opmerkingen:
Een reactie posten